Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2008

διαβασμένα

Γιώργος Βέης

Έρωτες Τοπίων

Κίνα, Ινδονησία, Ιαπωνία, Ταϊλάνδη

Εκδόσεις Κέδρος 2007

Ο ποιητής, κριτικός λογοτεχνίας και διπλωμάτης, Γιώργος Βέης μάς παραδίδει το τέταρτο βιβλίο του από τις περιπλανήσεις του στην Άπω Ανατολή. Πριν απ’ αυτό προηγήθηκαν τα βιβλία «Ασία, Ασία», «Στην απαγορευμένη πόλη» και «Με τις Μογγόλες». Με την πυκνή, ποιητική, γραφή του αναλαμβάνει να αποκωδικοποιήσει τα σύμβολα του «άλλου κόσμου» αλλά και να επαναφορτίσει το φαντασιακό του αναγνώστη ώστε να μετακινηθεί σε χώρους εσωτερικούς και πρωτίστως ερωτικούς. Οι τόποι και οι συμπεριφορές είναι ανοιχτοί σε ερμηνείες και η γραφή του Βέη μοιάζει να δουλεύτηκε με πινέλο, μελάνι και σφραγίδες ώστε να αποτυπωθεί χειροποίητα, χωρίς να παραλείπεται και η σύγχρονη τεχνολογία του να διαβάζει στο κινητό τηλέφωνο, σε συνέχειες, το διασημότερο κινεζικό μυθιστόρημα .

Όμως δεν είναι μόνον αυτό: η παράδοση, η θρησκεία και η λογοτεχνία βρίσκουν έναν σοβαρό δυτικό διανοούμενο και διαμεσολαβητή. Η Κίνα των χωριών του Κομφούκιου με την απροσδόκητη γαλήνη, το Δέλτα του Ποταμού με τα Μαργαριτάρια, με το Μακάο και το Χόγκ Κογκ, είναι οι ακούραστες πόλεις, που σηματοδοτούν την εξέλιξη της ανατολικής πολιτείας καθώς δεν θέλει να αφήσει πίσω της τις καταβολές της Δύσης στο πιο ακραίο σημείο συνύπαρξης των πολιτισμών. Στο Μπαλί ο ποιητής θα παραστεί μάρτυρας οργιαστικών χορών, μύησης στον έρωτα ενώ στους αγώνες με τους αγκαθωτούς πελέκεις η μύηση στον πόνο επιδιώκει τον αυτοπροσδιορισμό του σώματος, τη «ρητή υπόμνηση μιας κοσμογονικής έννοιας». Τα κείμενα του Γιώργου Βέη έχουν από καιρό ξεπεράσει την έννοια του ταξιδιωτικού γραπτού. Είναι μυητικά γραπτά, διαυγή, στοχαστικά και πάνω απ’ όλα διεγερτικά στις αισθήσεις. Όπως τα χαϊκού, με τα οποία ασχολείται εκτενώς ειδικά στο κεφάλαιο της Ιαπωνίας, διαθέτουν αυστηρή οικονομία, ρηματική κομψότητα, αισθητική ολοκλήρωση. Καθόλου παροδικά αναγνώσματα, σε κάνουν να τα θυμάσαι ως λογοτεχνικές καταθέσεις που πάλεψαν να γίνουν αφηγηματικές πυξίδες για την διερεύνηση των κόσμων που επεκτείνονται πέρα από μια στριμωγμένη ζωή. Η παράθεση πηγών και βιβλιογραφίας, στο τέλος του βιβλίου, αποδεικνύει τον σεβασμό προς τον αναγνώστη και την καθοδήγησή του σε σημαντικά και οριακά βιβλία.

Δεν υπάρχουν σχόλια: