Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012

Κώστας Αξελός


198

Με έναν ορισμένο τρόπο-που δεν ανάγεται στην ψυχολογία-μπορεί συχνά να έχουμε την έντονη εντύπωση ότι περνούμε δίπλα από τη ζωή μας, για να μην πούμε από την ίδια τη ζωή. Όλα συμβαίνουν σαν να μας καταδιώκει ο αντικατοπτρισμός μια "αληθινής ζωής" που θα λάμβανε χώρα "αλλού".

200

Χωρίς τις μικρές καθημερινές ουτοπίες, δεν θα μπορούσαμε να ζήσουμε και να πάμε μπροστά, όπως λένε. Εντελώς νηφάλιοι, θα παραπαίαμε ακόμη περισσότερο. Η μεγάλη ημέρα την οποία πάντοτε περιμένουμε διαθλάται μέσα σε καθεμιά από τις ημέρες μας και εμψυχώνει μιαν ουτοπική αναμονή.




Κώστας Αξελός, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΠΕΡΧΕΤΑΙ, αποσπάσματα μια προσέγγισης, μετάφραση Κατερίνα Δασκαλάκη (Εστία)




1 σχόλιο:

Γιώργο Μπατζιλή είπε...

Ενώ η "αληθινή ζωή" δεν αντικατοπτρίζει αλλά βαδίζει επάνω στη σκληρή επίπονη καθημερινότητα σε 'αυτό που Προέρχεται'