Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2012

Βιβλία για διάβασμα


                    


Εδώ και καιρό δεν γράφω κάποια παρουσίαση βιβλίου στο blog και ο λόγος δεν είναι ότι με έχει απορροφήσει το facebook ούτε ότι δεν διαβάζω. Αντιθέτως δεν μπορώ να γράψω από το πολύ διάβασμα. Ως μέλος δύο λογοτεχνικών επιτροπών ξένης λογοτεχνίας βρίσκομαι αντιμέτωπος με έναν τοίχο βιβλία που θα πρέπει να ξεδιαλέξω και να διαβάσω τα επικρατέστερα. Ήδη βρίσκομαι στα πρώτα δεκαπέντε μέσα σε δύο μήνες.
Το να διαβάζεις για απλή ευχαρίστηση είναι τελείως διαφορετικό από το «επαγγελματικό» διάβασμα. Δεν έχεις επιλέξει εξ αρχής όλα τα βιβλία που θα διαβάσεις (Athens Prize for Literature) αλλά και όταν τα επιλέγεις (Κρατικά βραβεία λογοτεχνικής μετάφρασης) είναι από τις λίστες της χρονιάς που επιβάλλεται-άρα και εδώ ισχύουν δεσμευτικοί όροι. Αυτό όμως έχει και την γοητεία του. Εκείνη της δυσκολίας φυσικά.
Υπάρχουν βιβλία (μυθιστορήματα κυρίως) που τελειώνουν σε 2-3 μέρες και άλλα σε 10. Όταν τελειώνει ένα βιβλίο το απόγευμα, μπορεί  να αρχίσω αμέσως ένα άλλο;
Όταν όμως είναι υποβλητικό το κείμενο περιμένω κάποιες ώρες ή την επομένη. Μου συνέβη σε ένα ογκώδες να χρειαστώ μιάμιση μέρα για να «συνέλθω» από την επίδρασή του και σε άλλα να περνάω αμέσως χωρίς συνέπειες.
Όμως σε κάθε περίπτωση συμβαίνει κάτι: κανένα μα κανένα βιβλίο όσο και αν είναι τέλειο στην απόδοση δεν ηχεί την ελληνικότητα ενός βιβλίου, γραμμένο από Έλληνα γιατί κάθε γλώσσα κουβαλάει μέσα της ρυθμούς και τόνους που δεν ισοδυναμούν με ξένα μεταφρασμένα κείμενα.
Γι αυτό και τα πρωινά, μαζί με το τσάι (τέρμα ο καφές), διαβάζω ποίηση ή δοκίμιο ή κάποιο διήγημα ελληνικό για να γλυκάνει το μέσα μου με τον ήχο της γλώσσας μας.
‘Όμως προσοχή: ένα κακογραμμένο μη λογοτεχνικό ελληνικό βιβλίο (υπάρχουν άπειρα τέτοια) μπορεί  να με ρίξει σε κατάθλιψη. Όσο εργαζόμουν (πολλά χρόνια) στη Δημόσια Βιβλιοθήκη Σερρών, ξεφύλλιζα πολλά -ευπώλητα και μη- μυθιστορήματα του συρμού για να βγω από την «περιέργεια» της επιτυχίας τους. Εκεί το σοκ ήταν μεγαλύτερο: έτρεχα αμέσως σε ένα διπλανό ράφι και άρπαζα τον τόμο ενός ποιητή ή ενός πεζογράφου και με λίγες αράδες διάβασμα προσπαθούσα να απολυμάνω την προηγούμενη ανάγνωση.  









1 σχόλιο:

Βιβή Γ. είπε...

Καλημέρα.

Κρατώ αυτό το "να απολυμάνω" για να το χρησιμοποιήσω,αν δεν έχετε αντίρρηση.Μου χρειάζεται,ως απολύτως εύστοχο.Δυστυχώς.