Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2016

Εκπομπή για το βιβλίο στο κανάλι της Βουλής

Με τον σκηνοθέτη Μιχάλη Αναστασίου δημιουργήσαμε μια σειρά ωριαίων ντοκιμαντέρ για το βιβλίο και την ανάγνωσημε τίτλο "ο λόγος τής γραφής"
Το 1ο επεισόδιο θα προβληθεί αύριο Σάββατο 26/11, στις 7μμ, στο κανάλι τής Βουλής και κάθε Σάββατο, πάντα στις 7μμ, θα προβάλλεται νέο επεισόδιο.


Στο πρώτο επεισόδιο:

Η συγγραφέας Ρέα Γαλανάκη μιλάει για τη ζωή και το έργο της, 

ο ποιητής Γιώργος Κακουλίδης διαβάζει ποιήματά του 
από το πρόσφατο βιβλίο του «Μην ακούς τον Παράδεισο»

ο συγγραφέας Θεόδωρος Γρηγοριάδης αναλύει τη «Μαντάμ Μποβαρύ» τού Γκυστάβ Φλωμπέρ 

και διαβάζει τις ‘πρώτες αράδες’ από το βιβλίο «Confiteor» τού Ζάουμε Καμπρέ

ενώ η νέα ποιήτρια Ευτυχία Παναγιώτου διαβάζει ποιήματά της.

Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2016

«The Athens Prize for Literature» 2016



Απονομή των βραβείων «The Athens Prize for Literature»

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
Για δέκατη συνεχή χρονιά, έγινε το βράδυ της 24ης Νοεμβρίου 2016 η απονομή των βραβείων «The Athens Prize for Literature» του περιοδικού (δε)κατα στην Αίθουσα Τελετών του Δημαρχιακού Μεγάρου Αθηνών παρουσία του Δημάρχου Γιώργου Καμίνη.
Το βραβείο Ξένου Μυθιστορήματος έλαβε ο Αυστραλός Ρίτσαρντ Φλάναγκαν για το βιβλίο του «Το μονοπάτι για τα βάθη του βορρά» (μετάφραση Γιώργος Μπλάνας, εκδόσεις Ψυχογιός), ο οποίος έστειλε προσωπικό μήνυμα για την βράβευσή του που διάβασε η Κλειώ Ζαχαριάδη των εκδόσεων Ψυχογιός, η οποία και παρέλαβε το βραβείο από τον δήμαρχο Γιώργο Καμίνη.
Το βραβείο Ελληνικού Μυθιστορήματος, έλαβε η Κωνσταντία Σωτηρίου για το μυθιστόρημά της «Η Αϊσέ πάει διακοπές», εκδόσεις Πατάκη.
Και τα δύο βιβλία, λαμπρά δείγματα ρεαλιστικής μυθοπλασίας, ξεχωρίζουν για τη σφιχτή δομή τους, την υποδόρια ποιητική ατμόσφαιρα, την λιτή και απέριττη αφήγηση, την στιλπνότητα του λόγου, την πυκνή γλώσσα, τον πλούσιο κόσμο των εννοιών με συγκρούσεις χαρακτήρων, αποκαλύπτοντας τον αντιφατικό κόσμο μέσα στον οποίο ζήσαμε ή ζούμε. Βασικό κριτήριο η μαεστρία της γραφής και η δραματική ένταση, σε συνδυασμό με την πλοκή και το περιεχόμενο.
Τα βραβεία «The Athens Prize for Literature» θέσπισε το 2006 το λογοτεχνικό περιοδικό (δε)κατα. Και τα δύο βραβεία απένειμε ο δήμαρχος Γιώργος Καμίνης. Τελετάρχης της όντως λιτής και σεμνής εκδήλωσης ήταν ο εκδότης των (δε)κάτων ποιητής Ντίνος Σιώτης. Χορηγός των βραβείων η Τζάννες Α.Ε. και τα εργαλεία γραφής Μοnt Blanc.
Για τα μυθιστορήματα και τον τρόπο των επιλογών μίλησαν, εκ μέρους των δύο επιτροπών κρίσης, οι συγγραφείς Αλέξης Πανσέληνος, Θεόδωρος Γρηγοριάδης και Κατερίνα Ζαρόκωστα.

Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2016

«Τα πάθη στη λογοτεχνία» από 100 συγγραφείς


vivlio.png

Εξώφυλλο του βιβλίουΣε 283 σελίδες

Εκατό μικρά διηγήματα και ποιήματα μελών της Ένωσης περιέχονται στο συλλογικό έργο «Τα πάθη στη λογοτεχνία. 100 φανατικοί συγγραφείς», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Καστανιώτη σε συνεργασία με την Εταιρεία Συγγραφέων.
Η ανθολογία των κειμένων έχει ως θέμα τα συναισθήματα που σε υποτάσσουν, που σε υποβάλλουν, που σε εξουσιάζουν, που σε συνεγείρουν, που σε εκστασιάζουν, αλλά και τάσεις, αδυναμίες και συμπεριφορές που υπερβαίνουν τη λογική. 
«Στην ιστορία του πάθους το ζήτημα ουδέποτε επικεντρώθηκε στο αρχέγονο σημείο συνάντησης του Αδάμ με την Εύα, αλλά, μάλλον, στην σύγκρουση 'Αβελ και Κάιν» σημειώνει στον πρόλογό του ο Δημήτρης Καλοκύρης υπογράφοντας με την… ειδικότητα «παθολόγος». Η Ηρώ Νικοπούλου στην εισαγωγή της έκδοσης σημειώνει το εξής:
Ο ορισμός της τραγωδίας στην Ποιητική του Αριστοτέλους θα μπορούσε να γίνει ένας πρώτος οδηγός πλεύσης για το θέμα μας αν και στην σύγχρονη λογοτεχνία η προϋπόθεση της κάθαρσης δεν φαίνεται να παίζει καίριο λόγο όσο στην αρχαία τραγωδία και την κλασική λογοτεχνία. Αλλά και πάλι πως θα μπορούσαμε να ορίσουμε το πάθος με περισσότερη ακρίβεια;
Και συνεχίζει: «Με πολλά μοιάζει να μπορεί να παθιαστεί κανείς, είναι άραγε αυτό αρκετό; Κατά την γνώμη μας αυτό που κάνει την διαφορά είναι το κόστος. Μόνο έτσι νοείται το πάθος. Όταν κοστίζει, και κοστίζει ακριβά».
Καταλήγει αναφέροντας ότι τα πάθη φαίνεται να είναι το κύριο πιάτο της λογοτεχνίας, το σπέσιαλ μενού της  απαριθμώντας ενδεικτικές εκδοχές του πάθους με τα οποία ασχολούνται οι εκατό «παθολόγοι». 
Τα θέματα αυτά είναι η αλαζονεία, το μίσος, η ηδονοβλεψία, η καταβαράθρωση του έρωτα, το έγκλημα πάθους, η ερωτική προδοσία, τα ναρκωτικά, ο αλκοολισμός και άλλα.
Οι συγγραφείς που ανθολογούνται στον τόμο είναι οι παρακάτω:
Κούλα Αδαλόγλου, Γιώργος Αδαμίδης, Δημήτρης Αλεξίου, Διαμαντής Αξιώτης, Ευγένιος Αρανίτσης, Θανάσης Βαλτινός, Αναστάσης Βιστωνίτης, Χάρης Βλαβιανός, Σπύρος Βρεττός, Γιώργος Γαβαλάς, Μιχάλης Γκανάς, Κωστής Γκιμοσούλης, Ηλίας Γκρης, Στάθης Γουργουρής, Τάκης Γραμμένος, Θεόδωρος Γρηγοριάδης, Βερονίκη Δαλακούρα, Ζέφη Δαράκη, Αλεξάνδρα Δεληγιώργη, Σοφία Διονυσοπούλου, Φίλιππος Δρακοντειδής, Λίλυ Εξαχοπούλου, Μαρία Ευσταθιάδη, Γιάννης Ζαρκάδης, Αλέξης Ζήρας, Γιώργος Θεοχάρης, Κώστας Καβανόζης, Γιάννης Καισαρίδης, Δημήτρης Καλοκύρης, Βασίλης Καραγιάννης, Τασούλα Καραγωργίου, Διονύσης Καρατζάς, Αγγέλα Καστρινάκη, Νίκος Κατσαλίδας, Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Νατάσα Κεσμέτη, Ηλίας Κεφάλας, Νένα Κοκκινάκη, Δήμητρα Κολλιάκου, Μάνος Κοντολέων, Θωμάς Κοροβίνης, Ζέτα Κουντούρη, Παναγιώτης Κουσαθανάς, Χλόη Κουτσουμπέλη, Στάθης Κουτσούνης, Αχιλλέας Κυριακίδης, Μαρία Κυρτζάκη, Μαρία Λαγγουρέλη, Μαρία Λαμπαδαρίδου-Πόθου, Θέμης Λιβεριάδης, Κώστας Λογαράς, Βάκης Λοϊζίδης, Ευτυχία Αλεξάνδρα- Λουκίδου, Κλεοπάτρα Λυμπέρη, Αργυρώ Μαντόγλου, 'Αρης Μαραγκόπουλος, Πρόδρομος X. Μάρκογλου, Θανάσης Μαρκόπουλος, Ανδρέας Μήτσου, Δημήτρης Μίγγας, Μάριος Μιχαηλίδης, Μιχάλης Μοδινός, Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης, Ηρώ Νικοπούλου, Παυλίνα Παμπούδη, Μάκης Πανώριος, Αριστέα Παπαλεξάνδρου, Σωτήρης Παστάκας, Νάσα Παταπίου, Γιάννης Πατίλης, Μάριος Ποντίκας, Μανόλης Πρατικάκης, Βασίλης Ρούβαλης, Γιώργος Ρούβαλης, Γιώργος Ρωμανός, Λιάνα Σακελλίου, Χρήστος Σαμουηλίδης, Σωτήρης Σαράκης, Αγγελική Σιδηρά, Ντίνος Σιώτης, Γιώργος Σκαμπαρδώνης, Μαρία Σκιαδαρέση, Αντώνης Σκιαθάς, Κώστας Σουέρεφ, Έρη Σταυροπούλου, Αγγελική Στρατηγοπούλου, Κλαίτη Σωτηριάδου, Κωνσταντίνος Τζαμιώτης, Γιάννης Τζανετάκης, Δέσποινα Τομαζάνη, Νίκος Τριανταφυλλόπουλος, Ευρυδίκη Τρισόν-Μιλσανή, Νίκη Τρουλλινού, Φωτεινή Τσαλίκογλου, Μάκης Τσίτας, Κυριάκος Χαραλαμπίδης, Λεία Χατζοπούλου-Καραβία, Γιώργος Χουλιάρας, Α.Κ. Χριστοδούλου και Χάρης Ψαρράς.

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2016

35 ΧΡΟΝΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ και βραβεία


Ένο Αγκόλλι, Ζήσης Σαρίκας, Σωφρόνης Σωφρονίου και Κώστας Σπ. Στάικος βραβεύτηκαν από την Εταιρεία Συγγραφέων, παρουσία του Δημάρχου Γιώργου Καμίνη και πολλών σημαντικών προσωπικοτήτων της τέχνης και των γραμμάτων, στη διάρκεια λαμπρής τελετής που διοργάνωσε η Εταιρεία για τα 35 χρόνια από την ίδρυσή της στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα» του Δήμου Αθηναίων. 
Σε εορταστικό κλίμα, σε μια κατάμεστη αίθουσα και συνοδεία μουσικής (με το σαξόφωνο του Αδάμ Δόγκα), παρουσιάστηκαν επίσης οι νέες εκδόσεις της Εταιρείας Συγγραφέων «Greek Writers Today» (e–book) και «Πολλαπλές Αρχαιότητες -Ημερολόγιο 2017» από τις Εκδόσεις Πατάκη, και ο συλλογικός τόμος «Πάθη στη Λογοτεχνία» από τις εκδόσεις Καστανιώτη, καθώς και ο νέος ιστότοπος www.authors.gr της Εταιρείας Συγγραφέων.
Το βραβείο Δαίδαλος απονεμήθηκε από τον Δήμαρχο Αθηναίων κ. Γιώργο Καμίνη στον αρχιτέκτονα και ιστορικό του βιβλίου Κωσταντίνο Σπ. Στάικο, ενώ το βραβείο Διδώ Σωτηρίου απένειμε στονσυγγραφέα, μεταφραστή και επιμελητή εκδόσεων Ζήση Σαρίκα ο Πρόεδρος του ΟΣΔΕΛ Αντώνης Καρατζάς. Για τον Κ. Στάικο μίλησε ο ομότιμος καθηγητής και επίτιμο μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων Άγγελος Δεληβορριάς και για τον Ζ. Σαρίκα ο καθηγητής Φιλοσοφίας στο ΑΠΘ και συγγραφέας Βασίλης Κάλφας.
Για την Εταιρεία και τη μακρά πλέον πορεία της στον κόσμο των ελληνικών γραμμάτων μίλησαν οι πρώην πρόεδροί της Θανάσης Βαλτινός, Βασίλης Βασιλικός και Αλέξης Ζήρας, ενώ μεταξύ των ομιλητών της εκδήλωσης ήταν η εκδότρια Άννα Πατάκη, ο υπεύθυνος Ελληνικής Λογοτεχνίας των εκδόσεων Καστανιώτη Δημήτρης Ποσάντζης, ο επιμελητής του Ημερολογίου «Πολλαπλές Αρχαιότητες» Δημήτρης Χουλιαράκης, η επιμελήτρια του τόμου «Πάθη στη Λογοτεχνία» Ηρώ Νικοποὐλου και η επιμελήτρια του «Greek Writers Today» Κλαίτη Σωτηριάδου.
Ο Πρόεδρος Δημήτρης Καλοκύρης και η Γενική Γραμματέας Αγγελική Στρατηγοπούλου συντόνισαν τις παρουσιάσεις και τις βραβεύσεις, το βραβείο Κουμανταρέα απένειμε ο Αντιπρόεδρος της Εταιρείας Γιώργος Χουλιάρας, το βραβείο Βαρβέρη απένειμε η Αλίκη Βαρβέρη, ενώ τα γλυπτά των βραβείων «Διδώ Σωτηρίου» και «Δαίδαλος» είχαν φιλοτεχνηθεί από τη συγγραφέα, εικαστικό και επίσης μέλος του Δ.Σ. Ηρώ Νικοπούλου.
Oι Ένο Αγκόλλι με το βιβλίο του “Ποιητικό Αίτιο” (εκδ. “Εντευκτηρίου”) και Σωφρόνης Σωφρονίου με το “Οι πρωτόπλαστοι” (εκδ. Ροδακιό) αποτέλεσαν την μεγάλη έκπληξη της βραδιάς, καθώς στη δημοσιότητα είχαν δοθεί μόνο οι βραχείες λίστες για τα βραβεία πρωοτεμφανιζόμενων συγγραφέων, και οι παρευρισκόμενοι αδημονούσαν να μάθουν τα ονόματα των τελικών «νικητών». Οι Αγκόλλι και Σωφρονίου είναι λοιπόν οι δυο πρωτοεμφανιζόμενοι, ποιητής και μυθιστοριογράφος αντίστοιχα, στους οποίους απονεμήθηκαν τα βραβεία «Γιάννη Βαρβέρη» και «Μένη Κουμανταρέα». 
Τις επιτροπές βραβείων Βαρβέρη και Κουμανταρέα απάρτιζαν οι Νίκος Δαββέτας, Νίκος Λάζαρης και Ερρίκος Μπελιές (στη μνήμη του οποίου αφιερώθηκε η απονομή του βραβείου Βαρβέρη) και Θανάσης Βαλτινός, Μάρω Δούκα και Αχιλλέας Κυριακίδης αντίστοιχα. 
Ειδική μνεία έγινε πάντως σε όλους τους συγγραφείς που περιλαμβάνονταν στις βραχείες λίστες, καθώς «όλους θα θέλαμε να τους βραβεύσουμε, αλλά δυστυχώς είμαστε αναγκασμένοι να επιλέξουμε» όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο Νίκος Λάζαρης.      
Στη βραχεία λίστα για το βραβείο Βαρβέρη πρωτοεμφανιζόμενου ποιητή περιλαμβάνονταν οι:
Ένο Αγκόλλι, Ποιητικό αίτιο, εκδόσεις Εντευκτηρίου
Μαρία Θ. Αρχιμανδρίτη, Η μοναξιά της καμπύλης, εκδόσεις Κέδρος
Μαίρη Κλιγκάτση, Πλευρικά, εκδόσεις Γαβριηλίδης
Χρήστος Κολτσίδας, Τα ορεινά, εκδόσεις Μελάνι
Κωνσταντίνα Κορρυβάντη, Μυθογονία, εκδόσεις Μανδραγόρας
Γιάννης Κοτσιφός, Ο πειρασμός της γραφής, εκδόσεις Μελάνι
Δάφνη Φαντριδάκη, Ακίδες, εκδόσεις Μανδραγόρας
        Ενώ στη βραχεία λίστα για το βραβείο Κουμανταρέα πρωτοεμφανιζόμενου μυθιστοριογράφου οι :
Δώρος Αντωνιάδης, Στο μάτι του ταύρου,  εκδόσεις Καστανιώτης
Βασιλεία Γεωργίου, Η έκτη μέρα, εκδόσεις Πρώτη Γραφή
Βασίλης Κονταξής, Το βιολοντσέλο,  εκδόσεις Κέδρος
Βαγγέλης Ντελής, Ο καλλιτέχνης,  εκδόσεις Κέδρος
Θωμάς Συμεωνίδης, Γίνε ο ήρωάς μου, εκδόσεις Γαβριηλίδης
Κωνσταντία Σωτηρίου, Η Αϊσέ πάει διακοπές, εκδόσεις Πατάκης
Σωφρόνης Σωφρονίου, Οι πρωτόπλαστοι, εκδόσεις Το Ροδακιό
Πάνος Τσερόλας, Ασημένια θάλασσα, εκδόσεις Κέδρος
Τέλος, να αναφέρουμε ότι στη διάρκεια της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε και η υποδοχή των νέων μελών της Εταιρείας Συγγραφέων (τακτικά μέλη ο ποιητής και κριτικός Γιάννης Κουβαράς και η κριτικός και μεταφράστρια Κατερίνα Σχινά, επίτιμα ο αρχιτέκτων και συγγραφέας Μανόλης Κορρές, ο ομότιμος καθηγητής Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Θεοδόσης Πυλαρινός και ο καθηγητής Γλωσσολογίας Χριστόφορος Χαραλαμπάκης, και αντεπιστέλλοντα ο Χοακίμ Γκεστί Μπαουτίστα (Καταλονία, Ισπανία), ο Βασίλης Λαμπρόπουλος (ΗΠΑ), ο Βασίλης Παπαγεωργίου (Σουηδία), ο Δημήτρης Τζιόβας(Μπέρμιγχαμ, Μεγάλη Βρετανία) και ο Ντέιβιντ Χάρσεντ (Ρόχαμπτον, Μεγάλη Βρετανία). 

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2016

The Athens Prize for Literature του περιοδικού «(δε)κατα» 2016


Στην Αίθουσα Τελετών του Δημαρχιακού Μεγάρου στην Πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως (πρώην Πλατεία Κοτζιά) θα απονεμηθούν εφέτος, για δέκατη συνεχή χρονιά, τα βραβεία μυθιστορήματος The Athens Prize for Literature του περιοδικού «(δε)κατα». Η ανακοίνωση των νικητών και η απονομή θα γίνουν ταυτόχρονα την Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2016, στις 7 το βράδυ. Τα βραβεία θα απονείμει ο Δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης. Σύντομες εισηγήσεις για τα είκοσι υποψήφια προς βράβευση βιβλία θα κάνουν οι συντονιστές των επιτροπών, συγγραφείς Θεόδωρος Γρηγοριάδης και Χρύσα Σπυροπούλου. Την εκδήλωση θα παρουσιάσει ο Ντίνος Σιώτης και θα συνοδεύεται με μουσική από το Κουαρτέτο Εγχόρδων του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού, Νεολαίας Δήμου Αθηνών.
Οι βραχείες λίστες
Το ξένο μυθιστόρημα 2015
Laurent Binet, HhhH, μτφ. Γιώργος Ξενάριος, Κέδρος
Χαβιέρ Θέρκας, Οι νόμοι των συνόρων, μτφ. Γεωργία Ζακοπούλου, Πατάκης
Καζούο Ισιγκούρο, Ο θαμμένος γίγαντας, μτφ. Αργυρώ Μαντόγλου, Ψυχογιός
Ίαν ΜακΓιούαν, Νόμος περί τέκνων, μτφ. Κατερίνα Σχινά, Πατάκης
Chigozie Obioma, Οι ψαράδες, μτφ. Ιωάννα Ηλιάδη, Μεταίχμιο
Μισέλ Ουελμπέκ, Υποταγή, μτφ. Λίνα Σιπητάνου, Εστία
Garth Risk Hallberg, Πόλη στις φλόγες, μτφ. Γιώργος Κυριαζής, Κέδρος
Σαντιάγο Ρονκαλιόλο, Η εσχάτη των ποινών, μτφ. Κώστας Αθανασίου, Καστανιώτης
Colm Toibin, Νόρα Ουέμπστερ, μτφ. Αθηνά Δημητριάδη, Ίκαρος
Ρίτσαρντ Φλάναγκαν, Το μονοπάτι για τα βάθη του βορρά, μτφ. Γιώργος Μπλάνας Ψυχογιός
Για το έτος 2015 οι συγγραφείς - κριτές των ξένων μυθιστορημάτων ήταν οι Θεόδωρος Γρηγοριάδης, Νίκος Δαββέτας, Λίλυ Εξαρχοπούλου, Σοφία Νικολαΐδου και Κοσμάς Χαρπαντίδης.
Το ελληνικό μυθιστόρημα 2015
Ρέα Γαλανάκη, Η άκρα ταπείνωση, Καστανιώτης
Θεόδωρος Γρηγοριάδης, Ζωή μεθόρια, Πατάκης
Τάκης Θεοδωρόπουλος, Βερονάλ, Μεταίχμιο
Ιωάννα Καρυστιάνη, Το φαράγγι, Καστανιώτης
Ηλίας Μαγκλίνης, Πρωινή Γαλήνη, Μεταίχμιο
Ανδρέας Μήτσου, Αλεξάνδρα, Καστανιώτης
Δημήτρης Νόλλας, Μάρμαρα στη μέση, Ίκαρος
Δημήτρης Οικονόμου, Οι εγκλωβισμένοι, Ίκαρος
Κωνσταντία Σωτηρίου, Η Αϊσέ πάει διακοπές, Πατάκης
Έρση Σωτηροπούλου, Τι μένει από τη νύχτα, Πατάκης
Για το έτος 2015 οι συγγραφείς - κριτές των ελληνικών μυθιστορημάτων ήταν οι Κατερίνα Ζαρόκωστα, Αλέξης Πανσέληνος, Χρύσα Σπυροπούλου, Κλαίτη Σωτηριάδου και Δημήτρης Σωτάκης.

Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2016

Bob Dylan as Nobel laureate



       As discussed yesterday -- hey, it takes a while for the reality of this to sink in -- they named ... Bob Dylan this year's Nobel laureate. 

       A few more observations now that it's (very slowly ...) sinking in: 

        - I think the selection was a misstep for the Swedish Academy. 
       They've made some ... unusual choices before -- but these have tended to be of the relatively obscure literary kind, say a Dario Fo or Elfriede Jelinek: only a very limited audience really has sufficient familiarity with their work to even hold an opinion as to whether or not the choice was good. (Not that that ever stopped everyone else from opining/denouncing .....) Bob Dylan isn't just well-known, he's an international superstar, a celebrity bigger than pretty much any author. The last comparably famous literature laureate was also an odd choice -- Winston Churchill, in 1953 --, but Churchill did have an impressive body of serious writing. Sure, it was almost all non-fiction, and not widely read (outside the UK), but still. 
       Selecting Dylan weakens the brand the Swedish Academy had built up so carefully -- elitist and 'literary' (and, less helpfully, tending towards the male and European -- but that could be rectified by other means). As the media complained every year before a name was even announced: no popular authors if they could help it. It was a brand that was easy to criticize and/or make fun of, but, boy, they owned it. But by selecting someone more popular than pretty much any author, ever -- and someone who isn't a traditional author, but rather struts his stuff on a stage and in recording studios -- they've hopelessly confused and muddled the issue. And the brand. 
       What does this prize now stand for ? Sure, great, they take the large(st) view of what 'literature' is, and can be, now -- where does that leave us, or get us ? Wasn't their (high and mighty) little niche position a better perch ? (And a lot more fun ?) 

        - I can't help but wonder whether or not the somewhat rejuvenated Swedish Academy (a younger generation replacing the old fuddy-duddies who have died off) isn't simply star struck. They all are over-familiar with authors, and unimpressed by literary fame, so giving it to Philip Roth or Adonis or whoever is probably just a big yawn by now. But Dylan ... Dylan is a different kind of star, one they don't often get to mingle with. I have to wonder whether the Swedish Academy fan-boys and -girls weren't moved by nostalgia for days of youth and rock/folk abandon, and the chance to toast (and nervously giggle around) one of their big teen-idols in person (as they will have at the ceremonies in December). 
       (It will be interesting to learn (in fifty years, sigh ...) whether there was a generational divide in what was surely a contentious debate among the Academicians. Though note that Dylan has been on the scene for ages -- folks now in their 70s 'grew up' with him and his music .....) 

        - I could see this being an exciting choice if they had made it in, say, the mid- or late-1970s. But now ? If they just want to shock -- well, they selected a pretty tired old specimen to shock with. Yes, Dylan is a classic and an all-time great. But let's face it, his best years are quite a few decades behind him. 
       (I know this could be said about many of the authors who have received the prize, but it's hard to think of any recent one that got the prize so far post-peak.) 

        - The Swedish Academy can't be blamed alone: candidates have to be nominated by someone, and I really wonder who that person (or people ?) was who wasted their nomination on Dylan year after year -- because he has been rumored to be a candidate for decades. Did they mean it as a joke (which has now spectacularly backfired) ? Were theyserious ? If you could only nominate one or two candidates a year, well, who in their right mind would nominate Bob Dylan above all the other wonderful writers out there ? Someone has a lot to answer for ..... 

        - As to the whole debate about whether a songwriter -- and, despite Tarantula and the memoirs, let's face it, that's what Dylan is -- should be considered for a 'literature' Nobel: generally I'm not thrilled about the expansion of the term in this way. The argument would seem to me to be: if you strip away the music, do the words hold up ? Drama seems to me to qualify: I don't need it to be acted out for me to appreciate it (in fact, personally I'm more of a play-reader than -watcher), but songs ? And specifically Dylan's songs ? I'm not convinced. So that's another problem I have with him getting the prize: I think he's a great artist, but a middling writer. 

        - Finally, I think it's a bit problematic that the Swedish Academy makes this sudden leap into these particular big leagues. Dylan is internationally recognized -- again, more than practically any author: there might be a handful (none of whom would ever be considered Nobel-worthy, by the way) with similar reach and name recognition (Stephen King ? Paulo Coelho ?) -- and this award, which generally goes to writers who might be lucky to sell tens of thousands of copies of their books (and often are selling far, far, far fewer) suddenly goes to an artist who has reportedly sold some 100,000,000 albums (never mind his download- and radio-reach ...). Dylan is simply in a different popularity- and recognizability-league than anyone who has ever gotten the prize (well, arguably, save Churchill -- but his renown was of a different sort (and involved far fewer swooning and/or stoned college kids, etc.)) . 
       It seems a bit (or a lot) of a shame to me, to in a way waste such an opportunity and give the prize to someone who really already couldn't be more famous. (Are there people -- anywhere -- who are hearing about Dylan for the first time because he won the Nobel ? I kind of doubt it. When was the last time we could say that of a literature laureate ? (Yes, yes: 1953.)) I could accept it if Dylan's really was the apogee of art -- if he were a Shakespeare or a Goethe. But he's not. He's very, very good -- but that's about it. And I'd argue there are a ot of writers who are better at their art (even granting they do something different than songwriter Dylan does) -- a lot of them, in fact. 

       So what about other reactions ? 
       Well, there have been some nice multiple-brief-reaction round-ups, such as:
       There are some pro and contra discussions:
       There were a few pieces arguing that it wasn't a good choice:
       Far more, however, were pleased by the choice, and wholeheartedly endorsed it:
       There are also a few pieces that look at this selection and what it signifies for the Nobel Prize, and for literature:
       Finally, Adam Langer offers lists of The Best and Worst Things About Bob Dylan Winning the Nobel Prize at Forward.


The Literary Salon at the Complete Review

 (Posted by: M.A.Orthofer)    - permanent link -


Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2016

Το διάβασμα βιβλίων προσθέτει χρόνια στη ζωή μας

For centuries the myth of the Fountain of Youth was continually written about in fables, folktales, and scribed hypotheses. However, according to a new study, it may actually be one’s consumption of writing that acts as a fountain of youth. Yes, among its many other documented benefits, a new study has demonstrated that reading yields a greater lifespan.
The study was published in Social Science & Medicine’s September issue, entitled: “A Chapter A Day: Association of Book Reading with Longevity.” Surveying some 3,635 people — all aged 50 or older — the study found book readers live 23 months (nearly two years) longer than non-readers. The study also found that readers of 3.5 hours or more/week were 23% less likely to die than non-readers. Almost a fourth! However, what really sets this study apart is its distinction in reading material. As the paper’s introduction states:
“While most sedentary behaviors are well-established risk factors for mortality in older individuals, previous studies of a behavior that is often sedentary, reading… have not compared the health benefits of reading-material type.”
In an age that is entirely oversaturated in terms of data, information, and lolcat memes — a huge chunk of which arrives before us in the form of words and blurbs, and less often, sentences and paragraphs — the distinction in reading-material type is a crucial one to make. The study concluded that periodicals did not factor into the survival advantage granted by reading. In essence: books fend off the grim reaper with greater vigor than periodicals. One of the academics who authored the paper, Avni Bavishi, explained this to The Guardian:
“We uncovered that this effect is likely because books engage the reader’s mind more — providing more cognitive benefit, and therefore increasing the lifespan… we were impressed with the magnitude of the difference of effect between reading books and reading newspapers/magazines.”
According to the paper, the reasoning in the survival difference between periodical-reading and book-reading is double-fold:
“First, it promotes ‘deep reading,’ which is a slow, immersive process; this cognitive engagement occurs as the reader draws connections to other parts of the material, finds applications to the outside world…Second, books can promote empathy, social perception, and emotional intelligence, which are cognitive processes that can lead to greater survival.”
What should you do with those two extra years? Well, why not use them to read even more books?
“the benefits of reading books include a longer life in which to read them … The robustness of our findings suggests that reading books may not only introduce some interesting ideas and characters, it may also give more years of reading.”
Now, we wait for a study breaking down the life-spans and survival benefits among the passionate readers of particular authors. Do, for example, readers of Toni Morrison live longer than Bukowski devotees? Shakespearean thespians than George Eliot fans? The possibilities are endless (so long as we keep reading).