Νόρμαν Μέιλερ

Ξέσπασαν οι καυγάδες μετά τον θάνατό του. Υμνολογίες ανυπέρβλητες που μεταφέρθηκαν και στα ελληνικά έντυπα για τον υπέρ-ήρωα της Αμερικανικής λογοτεχνίας. Όμως ο άνθρωπος ήταν αυθεντικά macho, σεξιστής, αντι-gay, σύζυγος έξη γυναικών, μαχαίρωσε τη μία κάποια στιγμή, εκμεταλλεύθηκε τα αδιέξοδα της Αμερικής. Και τι μας νοιάζει η ζωή του; Γιατί στηρίζονται πάνω σε αυτήν οι αποθεωτικές νεκρολογίες; Είχα διαβάσει παλιά σε Βίπερ, ένα μυθιστόρημά του και μετά, σαν μην είχα κίνητρο, δεν τον ξαναδιάβασα για πολλά χρόνια. Ξανάπιασα στα χέρια μου πρόσφατα τις "Στρατιές της Νύχτας" και τα "Αρχαία Δειλινά". Το δεύτερο, το αιγυπτιακό ήταν ανυπόφορο, το πρώτο, σημαδιακό για την εποχή του, έδειχνε να μην με αφορά και πάλι. Δεν θα έλεγα το ίδιο για οποιοδήποτε μυθιστόρημα του Τζόζεφ Κόνραντ, εννοείται. Επομένως καλό είναι να μας αφορούν τα έργα και όχι οι πράξεις των συγγραφέων.
Πάντως ο Νόρμαν Μέιλερ πάλεψε μέχρι τέλους με ένα τερατώδες εγώ που εμπόδιζε την λογοτεχνική του ολοκλήρωση, σύμπτωμα συγγραφικής παρενέργειας που ανθίζει στην Αμερική και όχι μόνον.