«Σχεδόν εν μια νυκτί έγινε καταγέλαστο το να διαβάζει κανείς συγγραφείς σαν τον Τσίβερ ή τον Απντάικ, που έγραφαν για τα προάστια στα οποία η Μάντλιν και οι περισσότεροι φίλοι της είχαν μεγαλώσει, προς όφελος της ανάγνωσης του Μαρκήσιου ντε Σαντ, ο οποίος έγραφε περί της πρωκτικής διακόρευσης παρθένων στη Γαλλία του δέκατου όγδοου αιώνα…»
(Τζέφρυ Ευγενίδης «Σενάριο γάμου»)
Δεκαετία ογδόντα: η φοιτήτρια Μάντλιν ανακαλύπτει τον Ντεριντά, Μπαρτ, Φουκό, Ντελέζ που καθορίζουν την ερωτική και κοινωνική της συμπεριφορά. Διανοουμενίστικος σαρκασμός για όσα δεν μπόρεσε να αφομοιώσει η Αμερική στο μάθημα λογοτεχνίας και ιστορίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου