Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2008

Βιβλία που διάβασαν οι φίλοι μου μέσα στο 2008

Μάκης Αμανατίδης, βιβλιόφιλος, Σέρρες


Διάβασα και γοητεύτηκα:
  • Ρέυ Μπράντμπερυ - Κρασί απο πικραλίδα
  • Ερικ-Εμμανουέλ Σμιτ - Το ωραιότερο βιβλίο του κόσμου
  • Αντριου Ο'Χάγκαν - Να ΄σαι κοντά μου
Επίσης τα παρακάτω:
  • Κόρμακ ΜακΑρθυ - Ο δρόμος
  • Ντάνιελ Κέλμαν - Η μέτρηση του κόσμου
  • Ντάνιελ Κέλμαν - Εγώ και ο Καμίνσκι
  • Ντοστογιέφσκι - Η ήμερη
  • Μπρους Τσάτγουιν - Ουτς
  • Τζόναθαν Κόου - Σαν τη βροχή πριν πέσει
  • Αρτούρο Περεθ-Ρεβερτε - Ο ζωγράφος των μαχών
  • Ίαν Μακ Γιούαν - Άμστερνταμ
  • Ίαν Μακ Γιούαν - Στην ακτή
  • Jasper Fforde - Η υπόθεση Τζεην Έυρ
  • Έλια Μπαρθέλο - Το μυστικό του χρυσοχόου
  • David Sedaris - Γυμνός
  • Αν Ενράιτ - Η συγκέντρωση
  • Χοσέ Κάρλος Σομόθα - Γράμματα ενός ασήμαντου δολοφόνου
  • Κική Δημουλά - Εκτός σχεδίου
  • Συλλογή - Η Αθήνα τη νύχτα
  • Γιαν Χένρικ Σβαν - Οι περιπλανώμενοι
  • Λούντβιχ Τηκ - Ο ξανθός ΄Εκμπερτ
  • Κλάους Μαν - Λούντβιχ
  • Σωλ Μπέλοου - Άδραξε τη μερα
  • Μαριάννα Κορομηλά - Η Μαρία των Μογγόλων
  • Ζέιντι Σμιθ - Συλλέκτης αυτόγραφων
  • Ντέιβιντ Λοτζ - Μικρός που είναι ο κόσμος, Μικρές πικρές αλήθειες, Θεραπεία, Νέα από τον παράδεισο
  • Ιζαμπέλ Αλιέντε - Όλες οι μέρες
  • Αλεσάντρο Μπαρίκο - Ιστορία σαν παραμύθι
Διάβασα και απογοητεύτηκα:
  • Λένος Χρηστίδης - Μονολογκ
  • Ανδρέας Μήτσου - Ο κύριος Επισκοπάκης
Ξαναδιάβασα με μεγάλη χαρά τα:
  • Μισέλ Φάις - Το μέλι και η στάχτη του Θεού
  • Δημήτρης Χατζής - Το τέλος της μικρής μας πόλης
  • Νίκος Καββαδίας - Η βάρδια
  • Γιάννης Ξανθούλης - Η εποχή των καφέδων
  • Μένης Κουμανταρέας - Σεραφείμ και Χερουβείμ
  • Νίκος Χουλιαράς - Το μπακακόκ
  • Ραιημόν Κενώ - Η Ζαζί στο μετρό


θα ακολουθήσουν και άλλοι φίλοι/ες με τις δικές τους λίστες. Παραλείπονται -αυτονόητατα- δικά μου βιβλία που ορισμένοι τα διαβάζουν κατευθείαν και από το χειρόγραφο.
Οι φίλοι βιβλιο-bloggers μένουν εκτός, εκτός και πολύ καλοί φίλοι που δεν διαβάζουν καθόλου.

1 σχόλιο:

  1. Είναι τόσο υποκειμενικό, το μ αρέσει δεν μ αρέσει...

    Εγώ γοητεύτηκα προσφάτως από το The Dharma Bums, του Κέρουακ που διάβασα στα Αγγλικά.
    Με γοήτευσe γιατί κατανόησα πόσο μεγάλο λάθος έκανε ο Καπότε που έλεγε ότι ο Κέρουακ, είναι δακτυλογράφος.
    Ο Jack ήταν πιανίστας, κι εσύ Καπότε τον πυροβολείς!
    Ο Κεροuακ μιμούνταν τους ρυθμικούς αυτοσχεδιασμούς της τζαζ. Κι αυτό ήταν αδύνατο να το καταλάβω, μέσα από τις ελληνικές μεταφράσεις.
    Μονάχα ο Λειβαδάς (από όσες είχα διαβάσει) προσπάθησε να ακολουθήσει πιστά το «σαξόφωνο»
    Επίσης συνέλαβα σχέσεις με τις ρύμες της hip-hop... και ψάρωσα.
    Αυτά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Benjamín Labatut on Roberto Bolaño

  Από το PW We’re attempting to unravel the tangled web of literary influence by talking with the great writers of today about the writers o...